Maciej Witczyk
Jestem psychologiem ze specjalnością kliniczną. W swojej pracy wspieram przede wszystkim dzieci, młodzież, młodych dorosłych oraz osoby dorosłe, które doświadczają trudniejszego momentu, czują się przeciążone, zagubione lub potrzebują lepiej zrozumieć swoje emocje i sposób funkcjonowania.
Doświadczenie zawodowe zdobywałem w placówkach zdrowia psychicznego, poradniach, fundacjach oraz hospicjum. Pracowałem z osobami dorosłymi w obszarze konsultacji, wsparcia i diagnozy psychologicznej. Towarzyszyłem również osobom mierzącym się z chorobą przewlekłą, stratą i żałobą.
W pracy z dziećmi szczególnie ważne jest dla mnie stworzenie relacji opartej na poczuciu bezpieczeństwa, zaufaniu i akceptacji. Staram się patrzeć na dziecko nie tylko przez pryzmat trudności, z którymi się mierzy, ale również dostrzegać jego mocne strony, zasoby, zainteresowania i indywidualne potrzeby. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, dlatego sposób komunikacji oraz proponowane formy pracy dostosowuję do jego wieku, możliwości i aktualnej sytuacji.
Wspieram dzieci w lepszym rozumieniu i regulowaniu emocji, radzeniu sobie z napięciem, trudnościami w relacjach z rówieśnikami, nieśmiałością, niską samooceną, trudnościami w komunikacji oraz sytuacjami, które wywołują złość, lęk, frustrację czy poczucie bezradności. Prowadząc Trening Umiejętności Społecznych, zależy mi na tym, aby dzieci nie tylko poznawały określone zasady, ale przede wszystkim rozumiały je, mogły je przećwiczyć i wykorzystywać w codziennych sytuacjach — podczas rozmowy, wspólnej zabawy, współpracy z innymi czy rozwiązywania konfliktów.
W pracy wykorzystuję wiedzę z zakresu psychologii klinicznej, procesów emocjonalnych i zachowania człowieka, a także umiejętności prowadzenia wywiadu i obserwacji psychologicznej. Korzystam z praktycznych metod wspierających regulację emocji, radzenie sobie ze stresem i napięciem oraz lepsze rozumienie własnych potrzeb i sposobów reagowania.
Posiadam certyfikowane szkolenia z zakresu mindfulness i redukcji stresu, a także przygotowanie w obszarze interwencji kryzysowej i profilaktyki zachowań samobójczych. Swoją wiedzę i umiejętności stale rozwijam, korzystając z aktualnej wiedzy psychologicznej i dbając o jakość swojej pracy.
Wspieram osoby doświadczające m.in.:
-
Lęku i przewlekłego napięcia – nadmiernego zamartwiania się, poczucia niepokoju, napięcia psychofizycznego, trudności z wyciszeniem się, ataków paniki i obaw dotyczących przyszłości.
-
Obniżonego nastroju i trudności emocjonalnych – spadku energii i motywacji, poczucia pustki, przytłoczenia, rozdrażnienia, trudności z odczuwaniem przyjemności czy utraty zainteresowania dotychczasowymi aktywnościami.
-
Niskiej samooceny – braku wiary w siebie, nadmiernego krytycyzmu wobec siebie, poczucia bycia niewystarczającym, porównywania się z innymi czy trudności w dostrzeganiu własnych zasobów.
-
Kryzysów życiowych i emocjonalnych – trudności związanych z rozstaniem, zmianą pracy, problemami rodzinnymi, ważnymi decyzjami, nagłymi zmianami życiowymi czy poczuciem utraty dotychczasowej stabilności.
-
Stresu, przeciążenia i wypalenia – poczucia ciągłego zmęczenia, trudności z odpoczynkiem, nadmiaru obowiązków, problemów z zachowaniem równowagi między życiem prywatnym a zawodowym oraz trudności w stawianiu granic.
-
Trudności w regulacji emocji – silnych lub szybko zmieniających się emocji, trudności z ich rozpoznawaniem i nazywaniem, impulsywnych reakcji oraz poczucia, że emocje przejmują kontrolę nad zachowaniem.
-
Trudności w relacjach – problemów w relacjach partnerskich, rodzinnych i społecznych, konfliktów, trudności z zaufaniem, lęku przed odrzuceniem, samotności czy powtarzających się niekorzystnych schematów relacyjnych.
-
Trudności w komunikacji i stawianiu granic – problemów z wyrażaniem własnego zdania, potrzeb i emocji, trudności z odmawianiem, nadmiernego dostosowywania się do innych oraz obawy przed konfliktem lub oceną.
-
Straty, żałoby i choroby przewlekłej – trudności emocjonalnych związanych ze stratą bliskiej osoby, zmianą sytuacji życiowej, przewlekłą chorobą, ograniczeniami wynikającymi ze stanu zdrowia lub koniecznością odnalezienia się w nowej rzeczywistości.
-
Zmian życiowych i momentów przełomowych – trudności związanych z dorastaniem, wejściem w dorosłość, zmianą pracy, przeprowadzką, rozstaniem, rozpoczęciem lub zakończeniem ważnego etapu życia.
-
Poczucia bezradności i utraty kontroli – sytuacji, w których trudno znaleźć rozwiązanie, podjąć decyzję, odzyskać poczucie wpływu lub poradzić sobie z nadmiarem myśli i emocji.
-
Trudności związanych z własną tożsamością i potrzebami – problemów z odpowiedzią na pytania „czego właściwie chcę?”, „czego potrzebuję?” oraz „co jest dla mnie ważne?”, a także trudności w podejmowaniu decyzji zgodnych ze sobą.
-
Potrzeby lepszego poznania i zrozumienia siebie – pracy nad własnymi schematami myślenia i zachowania, przekonaniami, emocjami, potrzebami oraz sposobami reagowania w różnych sytuacjach.
-
Potrzeby rozwijania skuteczniejszych sposobów radzenia sobie – poszukiwania bardziej adaptacyjnych strategii radzenia sobie ze stresem, trudnymi emocjami, presją, zmianami i wyzwaniami codziennego życia.
Wspieram dzieci m.in. w obszarze:
-
emocji i ich regulacji – rozpoznawania, nazywania i wyrażania emocji, radzenia sobie ze złością, smutkiem, lękiem czy napięciem;
-
relacji z rówieśnikami – nawiązywania kontaktów, współpracy, radzenia sobie w sytuacjach społecznych oraz budowania satysfakcjonujących relacji;
-
nieśmiałości i trudności w kontaktach społecznych – rozwijania pewności siebie, swobodniejszego komunikowania się i stopniowego oswajania sytuacji społecznych;
-
radzenia sobie z trudnymi sytuacjami – konfliktami, zmianami, niepowodzeniami, frustracją czy sytuacjami, które wywołują silne emocje;
-
poczucia własnej wartości – dostrzegania swoich mocnych stron, rozwijania wiary we własne możliwości i budowania bardziej życzliwego stosunku do siebie;
-
komunikacji i wyrażania potrzeb – mówienia o swoich emocjach, potrzebach i granicach oraz uczenia się, jak komunikować je w sposób zrozumiały dla innych;
-
umiejętności społecznych – rozwijania kompetencji potrzebnych w codziennych kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi;
-
adaptacji do zmian – wspierania dziecka w sytuacjach takich jak rozpoczęcie szkoły, zmiana środowiska, przeprowadzka, zmiany rodzinne czy inne ważne wydarzenia;
-
trudności szkolnych i związanych z funkcjonowaniem w grupie – lepszego radzenia sobie z wymaganiami, presją, relacjami oraz emocjami pojawiającymi się w środowisku szkolnym.
Współpraca z rodzicami
Ważnym elementem pracy jest dla mnie również współpraca z rodzicami oraz, jeśli jest to potrzebne, z innymi specjalistami pracującymi z dzieckiem. Dobre wsparcie nie kończy się bowiem w gabinecie. Istotne jest, aby zdobywane podczas spotkań umiejętności mogły być stopniowo wykorzystywane także w codziennym życiu — w domu, szkole i relacjach z rówieśnikami.
Rozmowa z rodzicami pozwala lepiej zrozumieć sytuację dziecka, zauważyć jego potrzeby i mocne strony oraz wspólnie poszukiwać sposobów, które mogą wspierać je również poza spotkaniami. Zależy mi na tym, aby rodzic był partnerem w tym procesie, a proponowane rozwiązania były możliwe do zastosowania w codziennym funkcjonowaniu całej rodziny.
Jak wygląda moje podejście?
Zależy mi na tym, aby spotkanie z psychologiem było przestrzenią, w której nie trzeba niczego udowadniać. Można przyjść dokładnie takim, jakim się jest — również wtedy, gdy trudno jeszcze nazwać, co właściwie się dzieje.
Czasem pierwszym krokiem nie jest znalezienie odpowiedzi, ale możliwość spokojnego opowiedzenia o tym, co jest trudne. Wspólnie można wtedy uporządkować doświadczenia, lepiej zrozumieć swoje emocje i potrzeby oraz poszukać sposobów na odzyskanie większego poczucia wpływu na własne życie.
Jak zauważył George Kelly - „Nasze postępowanie zależy bardziej od tego jak rozumiemy świat niż od tego, jaki ten świat jest w rzeczywistości.” Jeżeli czujesz, że potrzebujesz poukładać to, co dzieje się w Twoim życiu - zapraszam na spotkanie.
