Dorastanie to czas wielu zmian. Relacje, szkoła, presja, emocje, oczekiwania innych i szukanie własnego miejsca mogą czasami stać się przytłaczające. Konsultacja psychologiczna dla młodzieży to spokojna i bezpieczna przestrzeń, w której można porozmawiać o tym, co jest trudne, niezrozumiałe albo po prostu nie daje spokoju. Nie trzeba mieć konkretnej diagnozy ani wiedzieć, co dokładnie się dzieje. Wystarczy poczucie, że coś jest nie tak i chęć, żeby o tym porozmawiać.
Z czym można zgłosić się na konsultację?
Konsultacja może być pomocna m.in. w sytuacji, gdy pojawiają się:
-
silny stres, napięcie lub niepokój,
-
obniżony nastrój, smutek lub brak energii,
-
trudności z akceptacją siebie i niskie poczucie własnej wartości,
-
problemy w relacjach z rówieśnikami,
-
konflikty z rodzicami lub bliskimi,
-
trudności w szkole, presja i przeciążenie,
-
problemy z koncentracją lub motywacją,
-
trudności w radzeniu sobie z emocjami,
-
poczucie samotności lub niezrozumienia,
-
zmiany związane z dojrzewaniem,
-
trudne wydarzenia, rozstania, rozwód rodziców lub inne zmiany w życiu,
-
pytania dotyczące własnej tożsamości, relacji i przyszłości.
Jak wygląda pierwsze spotkanie?
Pierwsze spotkanie to przede wszystkim rozmowa i poznanie sytuacji.
Psycholog pomaga nazwać to, co się dzieje, lepiej zrozumieć emocje i zastanowić się, czego młoda osoba potrzebuje. Nie trzeba przychodzić z gotową odpowiedzią ani wiedzieć, od czego zacząć.
Można powiedzieć wprost:„ Nie wiem, co się ze mną dzieje, ale chciałbym/chciałabym z kimś porozmawiać.”
I to wystarczy, żeby zacząć.
Czy rodzic musi być obecny?
To zależy od wieku młodej osoby, sytuacji oraz obowiązujących zasad dotyczących korzystania z pomocy psychologicznej przez osoby niepełnoletnie. Na początku warto omówić z psychologiem, jak będzie wyglądała współpraca, jaka będzie rola rodzica oraz jakie informacje mogą być przekazywane opiekunom.